او و تجارت گاو كردن گرفت . و غطيل القوم فى الحديث : در آمدند آن قوم در سخن و بلند گرديد خروش ايشان . غطيم ( qetyamm ) ا . ع . درياى بزرگ بسيار آب . غف ( qaf ) ا . پ . موى درهم پيچيده و مجعد . و هر چيز محكم و استوار و سخت و هنگفت و بسته . غف ( qaff ) ا . ع . برگ خشك شده . غف ( qoff ) ا . ع . قوت روزگذار . غفاة ( qof t ) ا . ع . سپيدى كه بر سياههء چشم برآيد . غفار ( qef r ) ا . ع . نام گروهى از قبيلهء كنانة كه ابو ذر جندب بن جنادة از اصحاب كبار آن حضرت صلى اللّه عليه و آله از آن گروه است . غفار ( qof r ) ا . ع . موى گردن . و موى پس گردن . و موى رخسار . و موى زرد ساق و پيشانى . غفار ( qaff r ) ص . ع . نيك آمرزگار . و از صفات بارىتعالى جل شانه . غفار ( qaff r ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خداوند تبارك و تعالى كه گناهان بندگان را مىآمرزد . و حضرت ملك غفار : خداوند عالم . و غفار الذنوب : از صفات خداوند تبارك و تعالى جل شانه . غفارة ( qef rat ) ا . ع . زره خود كه زير قلنسوه پوشند . و زره پاره‌اى كه مرد با سلاح هنگام جنگ بر روى افگند . و پارچه‌اى كه زنان در زير چارقد پوشند تا چارقد چرك نشده و روغن نگيرد . و پارچه‌اى كه بر رخنهء كمان پيچند تا زه بر آن جارى گردد . و ابر پاره‌اى كه بر ابر پارهء ديگر بر نشسته باشد . و سر كوه . و نام كوهى . غفارى ( qef riyy ) ص . ع . منسوب بگروه غفار از بنى كنانة . و آنكه از نسل ابو ذر جندب بن جناده مىباشد . غفان ( qeff n ) ا . ع . غفان الشيئ : وقت و هنگام آن چيز . يق : جاء على غفانه اى حينه و ابانه . غفة ( qoffat ) ا . ع . قوت روز گذار . و آن‌قدر از علوفه و جز آن كه بدان حيوان زيست تواند كرد . و آنچه از گياه و جز آن كه شتر عجالة در دهان گيرد . غفج ( qofj ) و غفچ ( qofc ) ا . پ . هر چيز راست و دراز و ستبر . و شمشير آبدار . و جاى عميق . و گودال و آبگير و تالاب . و سندان آهنگرى و مسگرى و جز آن . غفچى ( qafc ? i ) ا . پ . جاى عميق و گودال . و شمشير آبدار . غفده ( qafde ) ا . پ . هر چيز سخت . غفر ( qafr ) ا . ع . شكم و پرز جامه . و بزغالهء كوهى . ج : اغفار و غفور و غفرة . و ستر و پوشش . و يكى از منازل ماه و آن سه ستاره است خرد در برج ميزان . و چيزى مانند جوال . و موى زرد ساق و پيشانى زن . غفر ( qafr ) م . ع . غفره غفرا ( از باب ضرب ) : پوشيد آن را . و منه قولهم : اصبغ ثوبك فان الصبغ اغفر للوسخ اى احمل له و استر . و غفر الامر بغفرته و غفيرته : به چيز سزاوار و بايست بياراست آن كار را و اصلاح كرد . و غفر المتاع فى الوعاء : درآورد از آن وعاء رخت را و پوشيد آن را . و غفر الشيب بالخضاب : فرو گرفت موى سپيد را بخضاب . و غفر المريض : باز گرديد بيمارى آن بيمار . و غفر المريض ( مجهولا ) كذلك . و غفر العاشق : باز گرديد اندوه و ملال آن عاشق . و غفر الجرح : تازه شد آن زخم و تباه گرديد . و غفر الجلب السوق : ارزان كرد آمدنى غله و جز آن بازار را . و غفر الله له ذنبه غفرا و غفرة و مغفرة و غفورا و غفرانا و غفيرا و غفيرة : آمرزيد خداوند عالم او را و پوشيد گناه وى را . غفر ( qefr ) ا . ع . گوساله . و جانوركى . غفر ( qofr ) ا . ع . بزغالهء كوهى و هذا اكثر من الفتح . ج : اغفار و غفرة و غفور . و ستر و پوشش . غفر ( qofr ) ص . ع . ج . غفور . غفر ( qafar ) ا . پ . رنج و آزار . غفر ( qafar ) ا . ع . پزرهء جامه . ج : اغفار و غفور . و گياه ريزه . و موى گردن . و موى پس گردن . و موى زرد ساق و پيشانى زن . و موى رخسار . و منزل پانزدهم از منازل قمر . غفر ( qafar ) م . ع . غفر الثوب غفرا ( از باب سمع ) : پرزه برآورد جامه . و غفر المريض : باز گرديد بيمارى آن بيمار . و غفر الجرح : تازه شد آن زخم . غفر ( qafer ) ص . ع . رجل غفر القفا : مرد با موى پس گردن . غفران ( qofr n ) م . ع . غفر غفرا و غفرانا و غفرة و غفورا و مغفرة . مر . غفر . غفران ( qofr n ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آمرزش و مغفرت و عفو و بخشش گناه . و غفران كامل : بخشش از همهء گناهان . غفران پناه ( qofr n - pan h ) ص . پ . از القاب مردگان است يعنى مرحوم و مغفور . غفرة ( qofr t ) ا . ع . غفرة الشيئ : سزاوار آن چيز . يق : غفر الامر بغفرته . مر . غفر . غفرة ( qefrat ) ا . ع . نوع و هيئت آمرزش . يق : غفر الله له غفرة حسنة . غفرة ( qefrat ) م . ع . غفر غفرا و غفرة . مر . غفر .